Ijshockey staat bekend om zijn fysieke spel, maar vechten is niet toegestaan tijdens de Olympische Spelen.
Terwijl ijshockey in de Noord-Amerikaanse profcompetities zoals de NHL een reputatie heeft opgebouwd voor vechten op het ijs, gelden er bij de Olympische Winterspelen van Milano-Cortina 2026 striktere regels. Het internationale regelboek is duidelijk: vechten heeft geen plaats in het olympisch ijshockey en spelers die deze regel overtreden, riskeren zware straffen.
Deze duidelijke scheiding tussen de professionele en internationale spelregels zorgt vaak voor verwarring bij toeschouwers die gewend zijn aan de meer tolerante houding tegenover fysieke confrontaties in de NHL. Bij de Olympische Spelen staat het sportieve aspect voorop en worden vechtpartijen gezien als onsportief gedrag dat het spel schaadt.
Hoe werkt olympisch ijshockey?
Bij ijshockey staan er zes spelers per team op het ijs: vijf veldspelers en een doelman. Deze worden geroteerd vanuit een wedstrijdselectie van 22 atleten. Een wedstrijd bestaat uit drie periodes van elk 20 minuten, waarin teams proberen de puck in het doel van de tegenstander te schieten.
Als de stand na de reguliere speeltijd gelijk is, volgt er een verlenging. Het format verandert dan van 5-tegen-5 naar 3-tegen-3, waarbij het eerste team dat scoort de wedstrijd wint. Deze 'sudden death' verlenging zorgt voor spectaculaire momenten met meer ruimte op het ijs en grotere kansen.
IJshockeyUSA verslaat Zweden met 5-0 in halve finale vrouwenijshockeyStrafschoppenserie bij gelijkspel
Mocht er ook na de verlenging geen winnaar zijn, volgt er een strafschoppenserie. Hierbij krijgen spelers individueel de kans om vanaf de middenlijn alleen op de keeper af te gaan. Er is één belangrijke uitzondering op deze regel: bij de finale om de gouden medaille moet er altijd een winnaar worden gevonden door middel van open spel. Dit betekent dat de verlenging in de finale blijft doorgaan tot er wordt gescoord.
De strikte regels tegen vechten bij de Olympische Spelen zijn bedoeld om het spel veiliger en sportiever te maken. Spelers die zich toch schuldig maken aan vechten, kunnen worden bestraft met tijdstraffen of zelfs diskwalificatie, afhankelijk van de ernst van de overtreding. Dit staat in schril contrast met de NHL, waar vechten weliswaar ook officieel verboden is, maar in de praktijk vaak wordt getolereerd als onderdeel van de spelcultuur.
